Arterioraf

Klasyczne badanie ArteriografemArteriograf

Arteriografia to metoda badań pochodna od angiografii, która umożliwia obrazowanie stanu tętnic oraz wykrywanie potencjalnych patologii w ich obrębię. Od pierwszego badania, wykonanego już w 1927 roku, technika ta silnie ewoluowała dostosowując się do coraz doskonalszych metod obrazowania medycznego: od wykorzystania lamp rentgenowskich, przez rezonans magnetyczny, po tomografię komputerową. W uproszczeniu, do ogranizmu pacjenta wprowadzony zostaje kontrast za pomocą cewnika podpiętego do któregoś z większych naczyń układu krwionośnego (dobór zależy od tego, które naczynia chcemy obserwować. Przykładowo: chcąc uwidocznić naczynia wieńcowe, kontrast zostaje wprowadzony do tętnicy promieniowej). Kontrast jest środkiem cieniującym, są to najczęściej związki jodu lub bromu, który, zwiększając współczynnik pochłaniania promieniowania X, uwidacznia naczynia krwionośne w czasie prześwietleń. Uzyskane tą techniką obrazy pozwalają zdiagnozować tętniaki, niedrożności czy zwężenia tętnic. Najnowsze techniki umożliwiają cyfrową rejestrację obrazu, dzięki czemu możliwe jest manulane sterowanie parametrami uzyskanego obrazu, by wydobyć z niego jak najwięcej informacji. Jednak są to techniki inwazyjne, niepozbawione wad, ryzyka oraz ograniczeń. W wyniku badania istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia krwawienia, obrzęku, tętniaka rzekomego oraz innych drobnych powikłań. Ponadto badanie jest niewskazane dla osób mających problemy z ciśnieniem, krzepliwością krwi, są uczulone na którykolwiek ze składników kontrastu lub cierpią na niewydolność nerek.

Bezinwazyjna innowacja

Alternatywą, pozwalającą poznać stan naczyń krwionośnych w sposób nieinwazyjny, jest Arteriograph firmy TensioMed, zdolny do kompleksowego pomiaru i rejestracji czynności naszego układu krwionośnego. Jest to niewielkich rozmiarów urządzenie składające się z mankietu do pomiaru ciśnienia oraz modułu wyposażonego w mechanizm pompujący, przekaźnik sygnału oraz niewielki wyświetlacz. Funkcjonuje dzięki bezprzewodowemu połączeniu z komputerem przez port Bluetooth. Obsługiwane jest za pomocą specjalistycznego oprogramowania. Opracowany na Węgrzech został opatentowany w przeszło 30 krajach.Arteriograph umożliwia pomiar następujących parametrów:

  • obwodowe (ramienne) ciśnienie krwi:
  • SBP (Sys)- skurczowe ciśnienie krwi,
  • DBP (Dia)- rozkurczowe ciśnienie krwi,
  • PP- różnica pomiędzy ciśnieniem skurczowym a rozkurczowym,
  • MAP- średnie ciśnienie tętnicze,
  • HR- częstość akcji serca (puls);
  • centralne (aortalne) ciśnienie krwi (SBPao, PPao)
  • prędkość aortalnej fali tętna (PWVao)
  • czas powrotu aortalnej fali tętna (RTao)
  • czas wyrzutu krwi z lewej komory serca (ED)
  • przyrost ciśnienia w tętnicach spowodowany falą wrotną (Aix brachial)
  • wskaźnik pola powierzchni pod krzywą dla fazy skurczu (SAI)
  • wskaźnik pola powierzchni pod krzywą dla fazy rozkurczu (DAI)
  • PWV

Najważniejsza przy ocenie stanu tętnic jest tzw. aortalna prędkość fali tętna (PWVao). Pomiar PWV między tętnicą szyjną a udową pozwala na ocenę sztywności aorty. Oba te czynniki mają charakter prognostyczny: wiedza na ich temat pozwala wykryć nieprawidłowości w obrębie ścian i funkcji naczyń, co bezpośrednio wiąże się m.in. z:

  • wczesnym wykryciem oraz oceną zagrożenia wystąpienia nadciśnienia tętniczego,
  • rozpoznaniem rozwoju choroby nadciśnieniowej;

Choroby te dotyczą łącznie przeszło 30% populacji dorosłych Polaków i stanowią jeden z głównych czynników ryzyka zgonów. Konsekwencjami dużej sztywności naczyń tętniczych jest wzrost centralnego ciśnienia tętniczego i zwiększenie zapotrzebowania tlenowego mięśnia sercowego. Ponadto sztywność tętnic wiąże się z przerostem lewej komory- uznanym czynnikiem ryzyka zawału serca oraz udaru mózgu.

Fizyka pomiaru

Idea pomiaru jest bardzo prosta. Miarą PWV jest stosunek odległości, jaką przebywa fala tętna i fala odbita do czasu, w jakim to zachodzi. Fala tętna to energia sprężystości, zaburzenie rozchodzące się wzdłuż tętnicy konsekwencji wyrzutu krwi z lewej komory serca. Skutkiem jej propagacji jest fala odbita od bifurkacji (rozgałęzienie na tętnice udowe). Czas określany jest pomiędzy rejestracją sygnału związanego z falą tętna a odbitą. Wynik podawany jest w [m/s], zależy głównie od gęstości krwi oraz sprężystość ścianek naczyń, przez co jest tym większy, im większa jest sztywność naczyń tętniczych. Sama zaś sztywność związana jest z procesem starzenia się, stąd ocena “wieku” tętnic. Ze wzrostem prędkości fali tętna maleje czas potrzebny na pokonanie jej długości i właśnie tę wartość rejestruje i poddaje analizie Arteriograph podając w efekcie ocenę stanu dużych tętnic. Prawidłowa wartość PWV zawiera się od ok. 5 do 8 [m/s]. Wyższe wyniki mogą mieć związek z chwilowym wzrostem tętna. Istnieje również zespół wielu innych czynników, przez które wyniki mogą odbiegać od normy, jednak wszystkie wartości spoza zakresu powinny skłonić nas do konsultacji z lekarzem w celu przeprowadzenia bardziej szczegółowych badań